محمد مؤمن بن محمد زمان الطبيب التنكابني ( حكيم مؤمن )
483
تحفة المؤمنين ( تحفه حكيم مؤمن ) ( فارسى )
مهيّج باه و مقوّى قضيب . معجون مبهّى ( 114 ) مسمّى به دواء التناسل و بىعديل . معجون مبهّى ( 115 ) مجرّب . معجون مبهّى ( 116 ) عجيب و نيز جهت اصلاح منى . معجون مبهّى ( 117 ) جهت باه مأيوسين ، به غايت مجرّب . معجون مبهّى ( 116 ) روغنش ، طلاءً به غايت نافع . معجون مبهّى ( 118 ) شرباً ، به غايت آزموده . معجون مبهّى ( 119 ) جهت آن مفيد . معجون سرور ( 112 ) . معجون سوسنبرى ( 5 ) مقوّى عجيب . مفرّح اعظم ( 7 ) . حبّ جدوار ( 36 ) مجرّب . حبّ جدوار ( 37 ) . شربت نعناع ( 21 ) چون بعد از معاجين باهيّه بنوشند ، در سرعت اثر بىعديل است . مربّاى شقاقل ( 1 ) . مربّاى زنجبيل جهت آن نافع . مربّاى زردك ( 9 ) بىعديل . مربّاى جوز ( 12 ) جهت آن نافع . فرنى ( 21 ) . دهن العلقم ( 3 ) بىعديل و عجيبتر از روغن ناردين . دهن المبارك ( 7 ) جهت آن نافع . دهن الثوم ( 8 ) جهت اعادهء باه مأيوسين . دهن حمص ( 10 ) بىعديل و از اسرار مكتومه و با عسل و معاجين باهيه چون طبخ دهند ، منافع وى را تحديد نتوان كرد . مولّد منى ارز مجرّب . ثوم در مرطوبين . جرجير و همچنين آب تازهء آن . حمّص . حمام . خصى الثعلب . دجاج خروس جوان و نيز صاف كننده . رطبه تخمش . رؤوس مغز آن . زنجبيل جهت زياد كردن آن . عين الديك به غايت ، بحدّى كه از كثرت جماع موجب ضعف نشود . كرنب . كزبره تخمش . لبن البقر . لسّان . لوزالحلو . لوبيا . نارجيل . معجون جلالى ( 46 ) و نيز جهت قوت مجامعت . معجون مبهّى ( 118 ) به غايت آزموده . فرنى ( 21 ) از مربّيات ، جهت آن نافع . نعوظ آذريون ضماداً . اسد پيهاش ، قطوراً بىعديل . اسارون ضماداً ، به غايت مؤثر . انكيز تخمش ، به غايت . ايّل دنبالهاش ، طلاءً فى الفورو به غايت مؤثر در هر حيوانى . به ورق طلاءً . حلتيت گذاشتن آن در احليل باعث نعوظ شديد . خردل طلاءً ، مجرب . خصى الثعلب . خولنجان در دهان داشتن آن ، باعث شدت نعوظ . زرنباد . شونيز روغنش ، بىعديل . عصفور طلاءً ، مجرّب . ماء المعادن معين بر آن . مراره